Lenteviering
- Details
- Harreveld
‘God staat op de uitkijk’
Brief voor de Veertigdagentijd 2026
Broeders en zusters in Christus Jezus onze Heer,
De Veertigdagentijd die op Aswoensdag (18 februari) begint, is een tijd van verstilling, gebed en onthouding. In deze periode proberen we ons zoveel mogelijk te richten op wat er werkelijk toe doet in ons bestaan: onze relatie met de levende Heer en de band met onze medemens – door te geven aan bijvoorbeeld de Vastenactie. We bereiden ons in deze tijd met hart en ziel voor op het Hoogfeest van Pasen. Christus heeft aan het kruis vrijwillig zijn leven gegeven en heeft met dat offer voor ons de weg naar de vergeving van onze zonden geopend: “God echter bewijst zijn liefde voor ons, doordat Christus voor ons is gestorven, toen wij nog zondaars waren” (Rom. 5,8). Met Pasen vieren we dat Christus de dood heeft overwonnen en ons daarmee is voorgegaan naar het huis van de Vader.
De Veertigdagentijd is een periode waarin we ons extra bewust zijn van het gegeven dat we als christenen ‘in de wereld zijn maar niet van de wereld zijn’ (vgl. Joh. 17,11-16). Het is echter niet eenvoudig om ons los te maken van die wereldse aantrekkingskracht. Die ervaring had ook de heilige Augustinus, die in zijn ‘Belijdenissen’ schrijft over “de gewelddadigheid van de gewoonte, waardoor de geest wordt vastgehouden” (VIII,V,12) en verzuchtte: “… en ik word weer opgezogen door het gewone leven, en het houdt mij vast, en met al mijn tranen blijf ik toch vastzitten. Zoveel betekent de last van de gewoonte” (X,XL,65).
Ons van die last der gewoonte bevrijden, vergt dus inspanning. Ons leven wordt gekenmerkt door een overvloed aan prikkels – zo doet onze mobiele telefoon voortdurend een beroep op onze aandacht en het is moeilijk om ons daarvan los te maken. Maar ook zorgen over het heden en de toekomst kunnen ons beheersen. Want we leven momenteel in onzekere tijden. Veel werknemers ervaren een groeiende onzekerheid over wat de snelle AI-revolutie voor hen zal betekenen – waarschijnlijk zal kunstmatige intelligentie veel banen doen verdwijnen of sterk veranderen.
Ook staat de vrede die we in Europa zoveel decennia als vanzelfsprekend beschouwden onder druk: de oorlog in Oekraïne duurt alsmaar voort, de relatie van Europa met de Verenigde Staten lijkt fundamenteel veranderd en er heerst een groeiend gevoel van mondiale onveiligheid. De afgelopen maanden zijn we er door de overheid dan ook meer dan eens op gewezen dat het belangrijk is om ons voor te bereiden op een eventuele noodsituatie, inclusief tips over de inhoud van een noodpakket om 72 uur mee door te komen. Een gewaarschuwd mens telt immers voor twee en een goede voorbereiding is het halve werk.
Wij christenen bereiden ons in de Veertigdagentijd met een innerlijke oefening voor op het Hoogfeest van Pasen. De Veertigdagentijd, die dit jaar vroeg is gestart, is ook dit keer voor ons een uitgelezen kans om een inwendige voorjaarsschoonmaak te houden. Welke goede voornemens moeten afgestoft worden? Welke mentale rommel die onze opgang tot God in de weg staat wacht nog om opgeruimd te worden? En vooral: waarmee moeten we hoognodig in het reine komen om onze band met God en de medemens te zuiveren?
Het is cruciaal om die laatste vraag eerlijk te beantwoorden, wil de Veertigdagentijd als voorbereiding op Pasen optimaal vrucht kunnen dragen. Welke misstappen hebben we in de afgelopen weken (of maanden of misschien zelfs jaren) onder het tapijt van ons geweten geveegd en liggen daar te wachten tot we ze echt opruimen?
Dit is geen vrijblijvende vraag. De apostel Johannes schrijft in zijn eerste brief niet voor niets: “Vrienden, nu reeds zijn wij kinderen van God, en wat wij zullen zijn is nog niet geopenbaard; maar wij weten dat wanneer het geopenbaard wordt, wij aan Hem gelijk zullen zijn, omdat wij Hem zullen zien zoals Hij is. Wie zulk een heil van God verwacht, maakt zich rein, zoals Christus rein is” (1Joh. 3,2-3).
Dat rein worden betekent onder meer dat we verantwoordelijkheid nemen voor onze fouten, onze zonden onder ogen durven zien en een beroep willen doen op Gods barmhartigheid. Daartoe heeft Christus ons iets nagelaten: het sacrament van boete en verzoening (de biecht). Dit kostbare geschenk biedt ons mensen de kans om werkelijk schoon schip te maken en de blokkades tussen ons en God en tussen ons en onze medemensen weg te nemen. Tijdens de driejaarlijkse bisdombedevaart naar Lourdes staat ook altijd een viering van barmhartigheid op het programma. Bij de afgelopen edities groeide elke keer het aantal pelgrims dat in die viering (of ook daarbuiten) het sacrament van boete en verzoening ontving. Ik heb dat eerder een ‘cadeautje van Onze Lieve Vrouw van Lourdes aan het Aartsbisdom Utrecht’ genoemd.
Zeker, het ontvangen van het sacrament van boete en verzoening kan de eerste keer onwennig zijn. Het kan moeilijk zijn om die stap te zetten. Onze zonden kunnen zwaar op ons drukken, zo zwaar dat ze ons verlammen. De pijn die we God, onszelf of anderen hebben aangedaan kan zo heftig zijn dat we het moeilijk vinden om die op te biechten.
Hoe zetten we dan met zo’n zwaar gemoed de eerste stap naar bevrijding? De parabel van de verloren zoon (Lc. 15,11-32) kan ons letterlijk op weg helpen. Het verhaal is bekend: een vader had twee zonen, de jongste zoon vraagt op een gegeven moment zijn erfdeel aan zijn vader. Met een goedgevulde geldbuidel gaat hij vervolgens de wijde wereld in. Hij verkwist zijn kapitaal in een losbandig leven totdat hij blut is. En dan breekt er ook nog een hongersnood uit in het land waar hij verblijft. Ten einde raad gaat hij als varkenshoeder aan de slag, maar zelfs de schillen die de varkens eten gaan aan zijn neus voorbij. Dan komt hij tot inkeer en besluit terug te keren naar zijn vader. Hij wil zijn vader vragen om hem als dagloner in dienst te nemen – hij is het voor zijn gevoel namelijk niet meer waard om diens zoon te heten.
Hij reist naar huis en dan gebeurt het: “Zijn vader zag hem al in de verte aankomen, en hij werd door medelijden bewogen; hij snelde op hem toe, viel hem om de hals en kuste hem hartelijk.” Dit tot ongenoegen van de oudste zoon, die vindt dat zijn jongere broer er veel te makkelijk van af komt. Waarom al die heisa? Maar zijn vader is duidelijk: “Er moet feest en vrolijkheid zijn, omdat die broer van je dood was en levend is geworden, verloren was en is teruggevonden.”
Om het sacrament van boete en verzoening te ontvangen, moet je een drempel over – zeker de eerste keer. Maar de parabel van de verloren zoon laat ons zien dat uiteindelijk niet wij de eerste stap hoeven te zetten, dat heeft God al gedaan. Hij staat op de uitkijk, klaar om ons in de armen te sluiten. Dat horen we ook aan het begin van de viering van Aswoensdag: “Heer, Gij zijt vol ontferming voor allen en hebt geen afkeer van wat Gij hebt gemaakt; Gij sluit uw ogen voor de zonden van de mensen om hen tot bekering te brengen. Gij spaart hen, want Gij zijt de Heer onze God” (Wijsh. 11, 24-25,27).
Let wel: het ontvangen van het sacrament van boete en verzoening is geen eindpunt. Het biedt ons de kans op een nieuwe start, een ijkpunt waarop we ons gedrag naar God en onze medemens moeten baseren – handelen vanuit liefde. Liefde moet het eerste en het laatste woord hebben en die woorden moeten we in daden omzetten. Zoals Paulus schrijft in zijn eerste brief aan Timoteüs: “Het doel van het gebod is de liefde, die voortkomt uit een rein hart, een goed geweten en een ongeveinsd geloof” (1Tim. 1,5).
Ik wens u van harte een gezegende Veertigdagentijd toe, en hoop dat deze periode een tijd van innerlijke vernieuwing mag zijn. U kunt erop vertrouwen dat God al op de uitkijk staat.
+ Willem Jacobus kardinaal Eijk,
Aartsbisschop van Utrecht
Utrecht, Aswoensdag 18 februari 2026
Ben je toe aan een reis die niet alleen je ogen opent maar ook je hart?
In november 2026 organiseren we een bijzondere parochiereis naar Turkije: “In de voetsporen van Sint Paulus.”
Een reis die geloof, geschiedenis, ontdekking en ontmoeting samenbrengt.
Tijdens deze reis volgen we de sporen van Sint Paulus door het land waar hij geboren is en het evangelie verkondigde. We wandelen waar hij liep. Verkennen Bijbelse plaatsen in Turkije en vieren samen op plekken die doordrongen zijn van geschiedenis en bezieling.
We volgen Sint Paulus – van zijn geboortestad Tarsus tot aan de kusten van de Middellandse Zee. Onderweg ontdekken we Cappadocië, bezoeken we de spirituele stad Konya, bewonderen we Isparta en genieten we van de rust aan het meer van Eğirdir. De reis eindigt in Antalya, waar oud en nieuw elkaar ontmoeten in een sfeer van zon en zee.
Naast de spirituele momenten is er volop ruimte om te genieten van het land, de lokale keuken en de welbekende warme gastvrijheid van de mensen die we onderweg ontmoeten.
Deze reis is niet alleen een ontdekkingstocht door een prachtig land, maar ook een innerlijke pelgrimage.
Wie weet ontdek je onderweg niet alleen de voetsporen van Paulus, maar ook een stukje van je eigen pad. Het wordt een week van bezieling, vriendschap en verdieping.
Vertrekdatum: 6 november 2026
Duur: 7 dagen
Minimum aantal deelnemers: 25
Bij voldoende belangstelling organiseren wij begin januari een informatieavond, waar het programma en de reismogelijkheden uitgebreid worden toegelicht.
Meer informatie of belangstelling?
Neem contact op met: Francis Poelhuis –
“Ik ben de weg gegaan die de Heer mij wees.”
Handelingen 20:24


Parochiecentrum – Welkom op de koffie!
De afgelopen twee jaar is er hard gewerkt aan de verbouwing van de pastorie tot ons nieuwe parochiecentrum. Inmiddels is het parochiecentrum in gebruik en vinden hier vergaderingen en diverse andere activiteiten plaats. Het is een fijne en toegankelijke plek geworden waar mensen elkaar kunnen ontmoeten.
Om het parochiecentrum nog meer tot een levendige ontmoetingsplek voor iedereen te maken, nodigen wij u van harte uit voor een gezellig koffie-uurtje.
Elke vrijdagochtend, van 9.45 tot 10.45 uur, bent u welkom voor een kopje koffie of thee en een moment van ontmoeting en gesprek.
Wij starten met dit initiatief op vrijdagmorgen 6 maart 2026. Iedereen is van harte welkom, jong en oud. Loop gerust binnen, ook als u nog niemand kent.
U vindt ons parochiecentrum aan Nieuwstad 12 in Groenlo. Wij hopen u daar te mogen ontmoeten!

De veertigdagentijd is een periode van inkeer, bezinning en daarom willen we ook dit jaar weer een sobere soepmaaltijd organiseren.
Dit jaar zal de sobere maaltijd, sinds lange tijd, weer oecumenische gehouden worden en wel op woensdag 25 februari in de Heilige Mattheüs, die dan speciaal hiervoor wordt opengesteld.
De diaconie van de PKN Eibergen-Rekken en de werkgroep Mattheus Verbindt van de RK H. Mattheus werken hierin samen. Simon Nagelmaeker, voormalige pastoraal werker, zorgt voor een korte inleiding om daarna samen aan tafel te gaan.
Er zijn geen kosten verbonden aan de maaltijd, maar een vrijwillige bijdrage voor een project in Oekraïne is van harte welkom. Er is speciaal voor Oekraïne gekozen, daar het in die week 4 jaar geleden is dat Rusland het land binnen viel. Er zullen ook een aantal Oekraïense gasten aanwezig zijn en er wordt Oekraïense muziek gespeeld. Eén van de vele soepen wordt door een Oekraïense bereid.
Datum: Woensdag 25 februari
Tijd: 18.00 uur
Plaats: RK Heilige Mattheüs, Grotestraat 88 Eibergen
Aanmelden: graag vóór 16 februari bij
** Als er dieet wensen zijn, horen we dat graag
** vol is vol
Lukt het niet om zelf naar deze activiteit te komen dan regelen wij vervoer voor U zodat u wel in de gelegenheid bent de Sobere Soepmaatlijd te bezoeken.
U kunt hiervoor contact opnemen met: Gerard Rupert, 06-83448963 of hem mailen:
De Week van gebed voor eenheid van christenen staat in 2026 in het teken van het verlangen naar eenheid: Eén van Geest.
Deze tekst komt uit de brief van Paulus aan de Efeziërs, hoofdstuk 4. De jaarlijkse gebedsweek vindt plaats van 18 t/m 25 januari 2026.

Eenheid is geen mooi idee voor later, maar een opdracht van God aan ons allemaal en de kern van onze identiteit als christenen. Jezus heeft ons geroepen om in eenheid te leven, ondanks onze verschillen. Echte eenheid lukt ons niet op eigen kracht. Maar als we samen bij het licht van Christus komen, gebeurt er iets moois: we herkennen elkaar als broeders en zusters, allemaal verlangend naar vrede en verlossing.
In ieder geval doet in onze parochie de geloofsgemeenschap H. Jakobus te Winterswijk weer mee. Klik hier voor meer informatie: Week van gebed voor eenheid
Een gastvrije gemeenschap van blijvende leerlingen die zelf ook leerlingen maken.
Vanuit het gebed en vertrouwend op de Heilige Geest zetten we ons daar met hart en ziel voor in, elk volgens eigen roeping, talent en charisma.
Een missionaire parochie is een katholieke geloofsgemeenschap die leeft vanuit de Eucharistie en de verkondiging van het Evangelie, in verbondenheid met de bisschop en de wereldkerk. Vanuit de persoonlijke ontmoeting met Jezus Christus voelt een missionaire parochie zich geroepen om het geloof te delen met anderen.
De missionaire parochie is gastvrij, nodigt uit tot bekering en geloofsverdieping, en heeft oog voor naastenliefde en dienstbaarheid. Zo wil zij, in navolging van Christus en geïnspireerd door de Heilige Geest, een zichtbaar teken zijn van Gods liefde in de samenleving.
Vertegenwoordigers uit parochies en pastorale teams van het Aartsbisdom kwamen samen en het werd een inspirerende en verbindende dag, waarin ontmoeting, verdieping en missionaire bezieling centraal stonden.
De dag stond in het teken van de vraag hoe parochies vandaag kerk kunnen zijn: open, uitnodigend en geworteld in het Evangelie. Door lezingen, getuigenissen en uitwisseling werd duidelijk dat missionair-zijn niet begint bij structuren of activiteiten, maar bij persoonlijke ontmoeting met Christus en oprechte aandacht voor de ander.
Wij waren vanuit onze parochie met zes mensen aanwezig.
In vier verschillende interactieve workshops en in gespreksrondes deelden deelnemers ervaringen uit de praktijk. Successen, maar ook worstelingen werden open besproken.
Dit zorgde voor herkenning en bemoediging: niemand staat er alleen voor, en samen leren we hoe we als geloofsgemeenschappen kunnen groeien in gastvrijheid, geloofsverdieping en betrokkenheid.
De bisdomdag bood daarnaast ruimte voor ontmoeting over parochiegrenzen heen.
Velen gaven aan het waardevol te vinden om inspiratie op te doen en nieuwe contacten te leggen, die ook na deze dag vruchtbaar kunnen zijn.
Met dankbaarheid kijken we terug op deze dag, die nieuwe energie gaf voor het missionaire werk in onze parochie. De oproep om met vertrouwen en hoop verder te bouwen aan levende geloofsgemeenschappen klonk duidelijk door – een opdracht die we samen mogen voortzetten. De dag werd afgesloten met Eucharistische aanbidding, een gezamenlijk moment van bezinning en spiritualiteit. De aanwezigheid van veel verschillende parochies uit heel het bisdom liet zien dat er een brede belangstelling is om missionaire perspectieven nadrukkelijker onderdeel te maken van parochieel leven.
Voor meer informatie zie: www.aartsbisdom.nl
Zoals u wellicht weet kent onze parochie een BOUWTEAM, bestaande uit zo’n 15 mensen die regelmatig bijeenkomen om de missionaire gedachte in onze parochie handen en voeten te geven.
Op woensdag 28 januari om 19.30 uur komen twee projectmedewerkers verbonden aan de missionaire opdracht vanuit ons Aartsbisdom, vanuit Utrecht naar ons toe in Groenlo.
Zij komen ons helpen, ondersteunen en verder praktisch uitbouwen wat we reeds in gang hebben gezet. Mocht u niet tot het bouwteam behoren en hebt u toch ideeën, aanvullingen of voelt u enthousiasme voor de missionaire opdracht in onze parochie, dan bent u welkom en kunt u contact opnemen met pastoraal werkster
THEMA: “Vaar nu naar het diepe!” (Lucas 5,4)
Jezus daagt zijn toekomstige leerlingen uit om na een nacht zwoegen op zijn woord opnieuw uit te varen om hun netten uit te gooien: "Vaar nu naar het diepe!" Dit vraagt van hen dat ze hun eigen vertrouwde en beproefde methoden loslaten om gehoor te geven aan Zijn opdracht.
Diezelfde uitdaging geldt vandaag voor onze parochies. Durven wij een nieuwe weg in te slaan, ondanks belemmeringen en onzekerheid? Hoe houden we vol nadat we die stap in geloof hebben gezet?
Deze passage uit het evangelie van Lucas vormt de rode draad van de conferentie. Tijdens plenaire sessies, seminars, getuigenissen en ontmoetingen met parochies uit binnen- en buitenland zullen we samen dit thema uitdiepen.
Op 12 & 13 maart 2026 nodigen we u uit in De Basiliek in Veenendaal voor de vijfde conferentie Missionaire Parochie – de tweedaagse jubileumeditie met Fr. James Mallon, de auteur van het boek “Als God renoveert”. Overnachting in de omgeving van Veenendaal is niet inbegrepen in de deelnamekosten.
In de afgelopen vijf jaar is er veel gebeurd. Parochies hebben stappen gezet op de missionaire weg: mensen leren Jezus Christus kennen, gemeenschappen groeien, de Geest is aan het werk. Tegelijkertijd weten we hoe weerbarstig en uitdagend de parochiepraktijk kan zijn.
Daarom dit jubileum: een plek om je te laten inspireren, om ervaringen te delen en om samen verder te gaan. Of je nu al onderweg bent of nog aarzelt om te beginnen – je bent welkom! Kom en laat je inspireren!
Via een fonds is er geld binnengekomen waardoor 20 jongeren, tot 30 jaar voor een gereduceerd tarief kunnen deelnemen aan de conferentie. Om hiervan gebruik te kunnen maken, moeten we dit aanmelden uiterlijk voor 30 januari 2026 via
Worden, wat God is?
Hoe zet je anderen op het spoor
van wat je zelf gevonden hebt?
Hoe is het Geheim aanwezig in de gemeenschap?
Mensen op het spoor brengen van God.
God ter sprake brengen,
stelt ook vragen aan jezelf.
Heiligheid is een ander woord
voor Liefde
Gods heiligheid is Liefde
Gods Liefde is heilig
Een mens is bedoeld om een spoor van Gods Heilige Liefde
door de geschiedenis heen te trekken (1 Petrus1, 15)
Waarachtig, deze mens is de Zoon van God
Carla Roetgerink
Pagina 1 van 28