Lichaam en geest in harmonie - Maand van de geschiedenis
- Details
- Aalten
Lichaam en geest in harmonie Maand van de geschiedenis
De maand oktober is de maand van de geschiedenis. Dit jaar is het thema: ‘Lichaam en Geest’. Het zijn twee aspecten in het leven waar je als mens mee te dealen hebt. Zij komen in alle vormen en maten voor. Ons lichaam brengt plezier en kracht, het schenkt nieuw leven, maar het is ook een bron van ziekte, schaamte of ongeluk. De geest kan de kracht geven om ermee om te gaan. De mens streeft altijd naar een balans tussen die twee. De Ideeën over de balans tussen lichaam en geest’ zijn door de eeuwen heen veranderd. De aandacht voor het lichaam is steeds groot gebleven en vandaag de dag is die zorg voor je eigen body misschien wel beduidend groter dan in het verleden. De uiterlijkheid krijgt ook veel aandacht en mensen zijn op zoek naar een zinvol bestaan waarin lichaam en geest meer in balans zijn.
Het laatmiddeleeuwse klooster ‘Maria in Nazareth’ stond in de huidige buurschap ’t Klooster bij Bredevoort. In de stilte van de grote ‘Schaersheide’ streefden zijn bewoners naar een evenwicht tussen lichaam en geest.
Hans de Graaf houdt een lezing over de geschiedenis van dat klooster en de levensopvatting daar. Die kijk op het leven kwam voort uit een belangrijke stroming in de middeleeuwen, die van de Moderne Devotie. Een beweging die vanuit de Hanzesteden langs de IJssel (Zutphen, Deventer en Zwolle) zich verspreidde over Europa. De levensopvatting van de Moderne Devoten om te streven naar harmonie tussen geest en lichaam kan voor onze tijd een richting geven. Onze tijd, waarin grote accenten worden gezet op uiterlijkheid, terwijl de geest vergeten wordt. Ook wordt ingegaan op het nieuw kapelletje nabij de plek van het voormalige klooster om het erfgoed van die bijzonder plek te kunnen beleven.
Plaats: Bibliotheek Aalten. Tijd: dinsdag 27 oktober om 19.30 uur. Deelname is gratis voor iedereen.
Reserveren is prettig: www.poortvangelre.nl of tel. 088 0062929
1 EN 2 N0VEMBER: ALLERHEILIGEN – ALLERZIELEN: IN LIEFDE VERBONDEN.
Begin november kun je vaak al goed merken dat de herfst al even bezig is. De bomen laten meer kale plekken zien, de akkers raken leeg en de tuinen verliezen kleur. Het leven trekt zich terug. Wij mensen zijn vaker thuis, zaden en dieren kruipen weg. Alles bereidt er zich op voor om het jaargetijde van kou, duister en dood door te komen en daarna de lente te begroeten.
Geen wonder dat het de tijd is om ook stil te staan bij hen die wij niet meer in ons midden hebben, die we missen in de kring van geliefden en vertrouwden die in ons leven een rol hebben gespeeld en niet meer mee doen.
Op 2 november gedenkt de Katholieke gemeenschap haar overledenen, niet alleen die van het afgelopen jaar, maar ook van langer geleden. Gemis is immers niet aan een termijn gebonden. Zelfs over de dood heen blijven we met hen in liefde verbonden. Hun naam roept nog steeds iets in ons wakker.
Dat geldt ook, maar wel op een andere manier, voor ‘Alle Heiligen’ die we een dag eerder vieren. Ook met hen, of sommige van hen, kun je een bijzondere band hebben. Hun manier van leven en geloven, wat ze gezegd, geschreven of gedaan hebben kan ons over de jaren heen nog steeds inspireren.
Op 1 november willen we onze verbondenheid met hen vieren. We noemen hun namen en ontsteken licht. Dat doen we in de viering in de Oude Sint Helenakerk om 9.30 uur. Voorgangers zijn Hans de Graaf en Jos Droste. Na afloop is er in Elim gelegenheid tot ontmoeting onder een kop koffie of thee. Ieder is van harte welkom.
Jos Droste
Toelichting op de viering
1 EN 2 N0VEMBER: ALLERHEILIGEN – ALLERZIELEN: IN LIEFDE VERBONDEN.
Op zondag 1 november gedenken we onze ‘Aller Heiligen’ en onze dierbare overledenen in het jaar 2026. Hun namen worden genoemd in de viering in de OHK, die om 9.30 uur begint met als voorgangers pastor Jos Droste en dhr. Hans de Graaf.
Begin november kun je vaak al goed merken dat de herfst al even bezig is. De bomen laten meer kale plekken zien, de akkers raken leeg en de tuinen verliezen kleur. Het leven trekt zich terug. Wij mensen zijn vaker thuis, zaden en dieren kruipen weg. Alles bereidt er zich op voor om het jaargetijde van kou, duister en dood door te komen en daarna de lente te begroeten.
Geen wonder dat het de tijd is om ook stil te staan bij hen die wij niet meer in ons midden hebben, die we missen in de kring van geliefden en vertrouwden, die in ons leven een rol hebben gespeeld en niet meer mee doen.
Op 2 november gedenkt de Katholieke gemeenschap haar overledenen, niet alleen die van het afgelopen jaar, maar ook van langer geleden. Gemis is immers niet aan een termijn gebonden. Zelfs over de dood heen blijven we met hen in liefde verbonden. Hun naam roept nog steeds iets in ons wakker.
Dat geldt ook, maar wel op een andere manier, voor ‘Alle Heiligen’ die we een dag eerder vieren. Ook met hen, of sommige van hen, kun je een bijzondere band hebben. Hun manier van leven en geloven, wat ze gezegd, geschreven of gedaan hebben kan ons over de jaren heen nog steeds inspireren.
Op 1 november willen we onze verbondenheid met hen vieren. We noemen hun namen en ontsteken licht.
Na afloop is er in Elim gelegenheid tot ontmoeting onder een kop koffie of thee. Ieder is van harte welkom.
Pastor Jos Droste
Nieuwe Penningmeester r-k geloofsgemeenschap St. Helena
Mijn naam is Rob Ebbers. Ik ben 48 jaar geleden geboren in Aalten, ben daar ook opgegroeid en woon daar nu sinds een jaar of 15 weer. Ik ben werkzaam als software engineer, sinds dit jaar ook weer in Aalten. Verder ben ik gek op muziek, zowel het bezoeken van concerten, als zelf trombone spelen in allerlei bandjes en orkesten. In de zomer en herfst reis ik graag naar (Noord-)Scandinavië, vooral in Finland kom ik erg graag. De ongerepte natuur daar is ideaal om lange trektochten te maken.
Een tijdje geleden vroegen mijn vader, Jan Ebbers, en Hans de Graaf mij om eens na te denken om plaats te nemen in de beheercommissie. Hoewel ik geen actieve parochiaan meer ben, voel ik mij wel verbonden met deze gemeenschap, en wil ik mij graag hiervoor inzetten! Ik zal de rol van Tonnie Krabben gaan overnemen, en dus de financiën onder mijn hoede gaan nemen.
Rob Ebbers
Nieuwe Penningmeester r-k geloofsgemeenschap St. Helena
Mijn naam is Rob Ebbers. Ik ben 48 jaar geleden geboren in Aalten, ben daar ook opgegroeid en woon daar nu sinds een jaar of 15 weer. Ik ben werkzaam als software engineer, sinds dit jaar ook weer in Aalten. Verder ben ik gek op muziek, zowel het bezoeken van concerten, als zelf trombone spelen in allerlei bandjes en orkesten. In de zomer en herfst reis ik graag naar (Noord-)Scandinavië, vooral in Finland kom ik erg graag. De ongerepte natuur daar is ideaal om lange trektochten te maken.
Een tijdje geleden vroegen mijn vader, Jan Ebbers, en Hans de Graaf mij om eens na te denken om plaats te nemen in de beheercommissie. Hoewel ik geen actieve parochiaan meer ben, voel ik mij wel verbonden met deze gemeenschap, en wil ik mij graag hiervoor inzetten! Ik zal de rol van Tonnie Krabben gaan overnemen, en dus de financiën onder mijn hoede gaan nemen.
Rob Ebbers
Het veroorzaakte nogal wat hilariteit in Elim op een donderdagmorgen tijdens het koffiedrinken. Twee mannen kwamen naast elkaar te zitten met hetzelfde overhemd aan. Beide mannen werden er koud noch warm van: ze vonden het prima zo! Daarbij werd wel de vraag gesteld: Hoe zouden twee dames reageren, wanneer ze gelijk gekleed naast elkaar zouden zitten? Van de dames heb ik tot nu toe nog geen reactie gehoord.
Wat in elk geval duidelijk is: het samenkomen op donderdagmorgen van rooms-katholieken en protestanten en ‘hoe jij jezelf ook maar ziet’, wordt als heel waardevol ervaren. Elke keer getuigt de grote opkomst daarvan. Officieel komen we samen om een kopje koffie met elkaar te drinken. Een spreker is niet nodig; er wordt met elkaar gesproken. Op alle mogelijke manieren: over het weer en hoe warm het is en dat het fijn is, wanneer er weer regen valt. Maar ook over persoonlijke dingen, zodat de een zijn of haar verhaal kwijt kan bij de ander. En ook hoor je vaak de verwondering: fijn dat dit tegenwoordig kan! Want dat stralen beiden mannen uit: de een is van rooms-katholieke huize, en de ander behoort bij de protestantse tak van geloven, ooit gereformeerd. Denkend aan ‘ooit’ komen de verhalen over hoe gescheiden men vroeger optrok en hoe verschillen werden benoemd en uitvergroot. Je was niet gelijk, maar je was vooral on-gelijk aan die ander.
De twee mannen met dezelfde overhemden demonstreren onbedoeld, dat in de ontmoeting met elkaar onder het genot van een kop koffie mensen van verschillende kerkelijke richtingen ontdekken, dat er zoveel is, waarin je gelijk bent, ook wat betreft het geloven in God. Een rooms-katholiek vertelt mij hoe waardevol het is om voor het naar bed gaan een ‘Wees Gegroetje’ te bidden, en de geloofsbelijdenis van de kerk op te zeggen. Als protestant blijf ik het waardevol vinden om samen met mijn vrouw bij de maaltijd een stukje uit de bijbel te lezen. Het liep zo samen: na het maken van de foto in Elim lazen mijn vrouw en ik Psalm 39, een psalm van David, waarin hij tegen God zegt, dat het bestaan van de mens niet meer is dan lucht. David wil daarmee niet zeggen, dat een mens waardeloos is. Ik lees daarin: Laten we onszelf niet te groot maken en verheffen boven een ander. Hoe vaak is dat niet gebeurd tussen kerkmensen: je voelt je ver verheven boven iemand, omdat hij van een andere kerk is en je zet je af tegen die ander, zonder echt in gesprek te gaan met elkaar. En toch gebeurt het nog steeds tussen kerken en geloofsgemeenschappen, zo lees ik in de kranten.
Daarom vind ik deze foto, gemaakt in Elim op een donderdagmorgen zo kostbaar: twee mannen uit een verschillende kerkelijke traditie, die met elkaar aan de praat raken en beseffen: het moet maar eens afgelopen zijn met het je verheven voelen boven de ander. In Gods ogen zijn wij gelijk: twee kwetsbare mensen.
Ds. Gerhard ter Maat